Στην αρχή της κοινή ζωής τους όλα τα ζευγάρια έχουν την επιθυμία να ζήσουν μαζί έναν ευτυχισμένο γάμο ή συμβίωση όπου θα υπάρχουν αγάπη, εκτίμηση, σεβασμός, αιώνιος έρωτας, αλληλοϋποστήριξη, εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια. Βασική αντίληψη ότι ο δικός τους γάμος ή σχέση θα είναι διαφορετική και θα κρατήσει για πάντα αρμονικά.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική έρευνες στην Ελλάδα και το Εξωτερικό έχουν δείξει ραγδαία αύξηση των διαζυγίων – ένας στους τρεις γάμους καταλήγει σε διαζύγιο. Το τέλος των παραμυθιών που γνωρίζουμε αλλά και των ρομαντικών ταινιών που βλέπουμε δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όλοι μας έχουμε την επιθυμία να ζήσουμε καλά και ακόμα καλύτερα ως το τέλος. Ένας γάμος μπορεί να προσφέρει ικανοποίηση αλλά ταυτόχρονα γι αυτό, είναι σκόπιμες οι αμοιβαίες υποχωρήσεις των συζύγων. Η έγγαμη ζωή αρχίζει πάντα με κάποιου είδους διαπραγματεύσεις ο ένας προς τον άλλο – προσφέρουμε κάτι για να πάρουμε κάτι άλλο. Η φάση της διαπραγμάτευσης είναι συνεχόμενη μέσα στο χρόνο και επηρεάζεται από την διαφορετικότητα των δύο ατόμων καθώς ο καθένας έχει την δική του ατομική ιστορία πριν συναντηθούν αλλά και τις συνθήκες που προκύπτουν κάθε φορά (εγκυμοσύνη, υπογονιμότητα, προβλήματα εργασίας, απώλεια γονέων του ζευγαριού, ψυχικές και σωματικές παθήσεις). Η μη κατανόηση στο τι εννοεί ο / η σύντροφος μπορεί να είναι σε καθημερινή βάση δημιουργώντας συγκρούσεις έτσι λοιπόν η διαδικασία επίλυσης αυτών των συγκρούσεων είναι πολύτιμη για την ομαλή διατήρηση της σχέσης.

Όταν στη θέση της ασφάλειας, εκτίμησης, υποστήριξης, εμπιστοσύνης και αγάπης έρχεται να πάρει την θέση τους η πίκρα, ο θυμός, το μίσος, η απογοήτευση, η μοναξιά τότε αυτό μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε απόγνωση, κατάθλιψη, άλλες ψυχικές παθήσεις, βίαιες συμπεριφορές, που σκοπό έχουν να καταστρέψουν ότι αισιόδοξο και ελπιδοφόρο υπήρχε στο ξεκίνημα της κοινής ζωής.

Έτσι λοιπόν αρχίζει η δυσλειτουργία της έγγαμης ζωής και μάταια πολλές φορές προσπαθούμε να κατανοήσουμε τι πήγε στραβά. Η κοινή λογική δεν έχει την ικανότητα να λύσει τα προβλήματα και πολλές φορές οι προσπάθειες για βελτίωση της σχέσης πέφτουν σε κενό. Σε αυτό το σημείο, όταν δηλαδή αρχίσουμε να συνειδητοποιούμε πως τα συναισθήματα μας, η συμπεριφορά μας αλλάζει και επηρεαζόμαστε αρνητικά εμείς και τα παιδιά μας είναι η στιγμή που χρίζει άμεσης αντιμετώπισης, ώστε να έχουμε την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε τους ατομικούς και κοινούς λόγους που είμαστε μαζί και να κάνουμε ότι είναι δυνατό για μια ομαλή κοινή ζωή ή για έναν επικείμενο χωρισμό.

Περισσότερα